Muszę przyznać, że stacja Fox ma nosa do dobrych seriali. Po świetnym Prison Break, czy bijącym już od dawna rekordy popularności 24, tym razem kolejna perełka – serial Justice. Obraz opowiadający o kancelarii prawniczej The Trott, Nicholson, Tuller & Gaines. Obraz wyprodukowany przez wytwórnię Warner Bros.Television i Jerrego Bruckheimer’a skupia się przede wszystkim na sprawach jakie podejmuje kalifornijska kancelaria. A sprawy te najczęściej dotyczą oskarżeń o morderstwo, wobec czego są bardzo medialne. Każda z nich to perfekcyjnie wyreżyserowane przez prawników TNT&G przedstawienie, dopracowane do ostatniego szczegółu. Wspólnicy firmy dbają o wizerunek kancelarii i pilnują aby mówiono o nich dużo w mediach. Co wcale nie dziwi – są pomysłowi, szybcy i co najważniejsze skuteczni, a ich kancelaria jest postrzegana jako jedna z najlepszych.

Na czele firmy stoi Ron Trott (w tej roli Victor Garber) – to on ma najbardziej kontrowersyjne pomysły, to on jest osobą która świetnie radzi sobie z kamerą i to on decyduje czy sprawa danego klienta jest warta uwagi. Facet jest bardzo inteligentny i nie boi się ryzykować. Jednak z racji swojego niewyparzonego języka nie prowadzi rozpraw, bo należy do tego typu ludzi, którego ława przysięgłych i sędziowie mogą nie polubić na pierwszy i każdy następny rzut oka. To taka prawnicza wersja Kuby Wojewódzkiego. …jest takie przysłowie – gdzie diabeł nie może tam babę pośle – no powiedzmy, że w przypadku drugiego wspólnika – Toma Nicholsona (Kerr Smith) to tak działa. Chłopak ma aparycję osoby której na wejściu można zaufać i dziętki temu to on występuje w sądzie i prowadzi wszystkie główne sprawy firmy. To od niego zależy ostateczny kształt i kierunek, w którym zmierza obrona klienta. Jak na razie nie zdarzyło mu się przegrać. Kolejną wspólniczką jest Alden Tuller (w tej roli Rebecca Mader). Jej zadaniem jest odtwarzanie zdarzeń, które wydarzyły się danemu klientowi. Jest expertką w dziedzinie tłumaczenia naukowych przyczyn wypadku na język zrozumiały dla zwykłych ludzi, a w szczególności dla ławy przysięgłych. Jednocześnie Tuller jest osobą cierpliwą i taktowną, dzięki czemu często łagodzi wybuchy Trotta. Ostatnim ze wspólników jest Luther Graves (Eamonn Walker). Charakterem przypomina Trotta, ale podchodzi z większym szacunkiem do swoich klientów. Były prokurator generalny zna doskonale procedury panujące w amerykańskich więzieniach i posterunkach, dzięki czemu kancelaria w obronie klientów wyprzedza amerykańską prokuraturę o krok.

Podsumowując, muszę powiedzieć, że serial wciągnął mnie zupełnie. Uwielbiam wszelkie sensacje prawnicze w USA (ah! jako oni mają ciekawy system prawniczy w porównaniu z naszym), a ten obraz genialnie pokazuje rozpracowywanie i taktykę każdej sprawy sądowej. Postacie w serialu są tak dobrane, że się wzajemnie uzupełniają. Każda z nich ma swoje słabości i tajemnice, które poznajemy z odcinka na odcinek. Co mi się najbardziej podoba, po ogłoszeniu wyroku, na końcu każdego odcinka jest taki mały flashback, który pokazuje co na prawdę się stało. Wtedy dopiero możemy sprawdzić czy nasi prawnicy bronili słusznej sprawy czy tak niekoniecznie.

Zwiastun dla tych wszystkich, którzy z niecierpliwością czekają na premierę trzeciego z kolei sezonu Zagubionych. Przypominamy – premiera już 4 października.

Dodano 26.09.2006
Wstawiam jeszcze jeden zwiastun. Chyba nie tylko ja się nie mogę doczekać 3 serii. A producenci jak zwykle podsycają niepewność widzów.

Debiutujący 9 lipca br. serial Brotherhood będzie kontynuowany. Amerkańska sieć kablowa Showtime złożyła zamówienie na nakręcenie drugiego sezonu, który ma się składać z dziesięciu epizodów.

Brotherhood to serial obyczajowy opowiadający historię dwóch braci pochodzenia irlandzkiego prowadzących swoje, nie zawsze do końca legalne, interesy w dzielnicy The Hill. Serial został dobrze przyjęty przez krytykę, głównie ze względu na świetnie rozwinięte postacie o bardzo wyrazistych charakterach oraz niebanalną fabułę przedstawiającą interesy prowadzone przez braci Coffee.

Dla mnie to trochę niepokojąca informacja. Według reporterki Post TV Lisy de Moraes, nowa druga już seria przygód Earla Hickey ma mieć nieco zmnienioną formułę. Scenarzyści zrezygnowali bowiem fabuły opratej na karmie, w którą wierzy główny bohater i dzięki której sporządza listę złych uczynków. W każdym z odcinków pierwszej serii oglądaliśmy próbę naprawy właśnie jednej z tych totalnie zakręconych złych rzeczy jakie Earl wyrządził komuś w przeszłości, a później umieścił na liście. Teraz scenarzyści z tego zrezygnowali tłumacząc, że posunięcie to ma odświeżyć show i wyzwolić się z tak ograniczonego formatu. Niestety nie wiadomo czy taka forma ma dotyczyć wszystkich odcinków czy tylko wybranych. No cóż, w sumie serial ma tytuł My name is Earl a nie List of Earl’s bad acts, choć osobiście podoba mi się taka forma serialu – wyróżnia na pewno go wsród innych. Z drugiej strony czy z listą czy bez niej Earlowi i tak dzieją się zawsze zakręcone rzeczy. Spis złych uczynków tylko stawiał go w danej sytuacji, wydaje mi się że normalne życie nie będzie robić nic innego. Jak z tego wybrną scenarzyści zobaczymy już niedługo. Emisja pierwszego odcinka z drugiej serii odbędzie się 21 września.

Amerykańska stacja SciFi bardzo przyjemnie zaskoczyła widzów rozpoczynając w wakacje emisję nowego serialu o naukowo brzmiącym tytule – Eureka. Obraz opowiada o perypetiach pewnego szeryfa federalnego, który przez przypadek, jadąc z córką pośród leśniej głuszy odkrywa małe miasteczko, które nie jest tak zwykłe jak się na początku wydaje. To z pozoru senne miasteczko ma swoją tajemnicę – otóż w Eurece nie dzieje się nic a nic zwyczajnego. Wręcz przeciwnie, wszystko co się dzieje jest totalnie nadzwyczajne, bo Eureka to miasteczko pełne geniuszy, niesamowitych urządzeń, techniki wyprzedzającej świat o kilka lat. To skupisko najlepszych naukowców świata, którzy na zlecenie amerykańskiego rządu pracują nad wszelkimi najbardziej tajnymi projektami i rozwojem nowych technologii. I tak oto Jack Carter przybywając do Eureki zostaje wplątany w serię wydarzeń, których nie dość że nie rozumie, to jeszcze jako szary obywatel USA nie powinien widzieć na oczy. Jednak z racji tego, że świetnie udaje mu się rozwiązać jedno z nich zostaje mianowany szeryfem miasteczka. Od tego momentu, w kolejnych ocinakch serialu śledzimy zabawne perypetie szeryfa, który jako osoba stanowczo nie będąca geniuszem, próbuje się odnaleźć w społeczności miasteczka, a także wzrorowo wypełniać obowiązki zawodowe.. Co z kolei – biorąc pod uwagę specyfikę miasteczka i jego mieszkańców – do najłatwiejszych zadań nie należy. Jest przy tym wszystkim kupa śmiechu, bo Carter na początku niebardzo wie o co tak w ogóle chodzi, zwłaszcza że większość ludzi mówi naukowym żargonem i nikogo nie dziwią napędzane energią słoneczną samochody, czy lewitujące deskorolki lub dzieciaki dla zabawy rysujące kredą na chodnikach równania trygonometryczne. Szeryfowi przychodzi zamieszkać w domu, którym steruje wysoko rozwinięta sztuczna inteligencja o imieniu Sarah, która prawie jak żona wszystko wie lepiej . Mimo tak wielkiej liczby naukowców w miasteczku dzieją się wszystkie te rzeczy jakie możemy spotkać w normalnych miastach, typu zaginięcia, morderstwa, narkotyki… tylko są one nieco bardziej niesamowite.

Oprócz Jacka Cartera w serialu możemy spotkać szereg innych równie ciekawych i barwnych postaci, dzięki którym serial nabiera smaku. Obraz w bardzo przyjemny i ciekawy sposób opowiada o nauce nie zniechęcając potencjalnych widzów. Przypomina mi stylem Slidersów.. Mimo tych wszystkich jajogłowych naokoło fabuła wciąga, a na dodatek bawi, takim często inteligentnie złośliwym humorem. Po obejrzeniu 7 odcinków muszę przyznać, ze stałam się fanką Eureki.

A oto mała zachęta:

Link do oficjalnej storny serialu możecie znaleźć tutaj.